Τόσοι άνθρωποι, ναυάγια της καταιγίδας που σαρώνει τον κόσμο, κι αντίς η δυστυχία να τους σμίγει, τους χωρίζει. Λες κι ο καθένας τους φοβάται μην κολλήσει από τον άλλον αρρώστια πιο βαριά απ' αυτή που τον λιώνει.
| Στρατής Τσίρκας | Η Λέσχη (Ακυβέρνητες Πολιτείες 1) | εκδόσεις Κέδρος |
οι μετακινήσεις
τα πρόσωπα
οι αρραβώνες
Η Ασημούλα και ο Γιώργος αρραβωνιάστηκαν το 1924.
τα παιδιά
( 04 )
Με το επάγγελμα του Γιώργου ήταν αναγκαίες αρκετές μετακινήσεις. Έτσι το 1928, ενώ ήταν ακόμα στη Θεσσαλονίκη, γεννήθηκε ο Τάκης. Το 1931 μετακινήθηκαν στη Λάρισα, όπου ήρθε στη ζωή ο παππούς μου ο Χρήστος, και το 1934 βρέθηκαν στην Αθήνα μαζί με τη γέννηση του μικρότερου από τα τρία αδέρφια, του Νίκου.
τα φωτογράμματα
Το μεγαλύτερο μέρος των φωτογραφιών ανήκε στον μεγάλο αδερφό του παππού μου, στον Τάκη. Ο Τάκης από τα 17 του μπήκε και υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό. Σε όλα αυτά τα χρόνια μέχρι το 1948 αλληλογραφούσε με φίλους και συγγενείς μέσω "φωτογραμμάτων", δηλαδή μέσω φωτογραφιών με γραμμένη αλληλογραφία στο πίσω λευκό τους μέρος.
Έμμυ και Τάκης
Ο Τάκης, σε μία από τις μετακινήσεις του, βρέθηκε στο Άστρος Κυνουρίας, όπου και εγκαταστάθηκε για λίγο καιρό εκεί. Έτσι γνώρισε την Έμμυ, το 1946. Οι δυο τους ερωτευμένοι, αποφάσισαν να παντρευτούν μετά από δυο χρόνια. Μαζί με τις προετοιμασίες του γάμου, στις 8 Νοεμβρίου του 1948, ο Τάκης δολοφονήθηκε από μία αντάρτισσα.
Χρήστος και Σοφία
Μετά από κάποια χρόνια, η προγιαγιά μου η Ασημούλα, αποφάσισε να παντρέψει τον παππού μου Χρήστο, με την κόρη μιας φιλικής οικογένειας από την Δράμα. Ο Χρήστος και η Σοφία παντρεύτηκαν στις 17 Ιουνίου του 1955.
το σπίτι
Το σπίτι στην Τούμπα, το οποίο αγόρασε ο Δημητρώς με την Αγγελική, παραμένει το βασικό οίκημα της οικογένειας. Ανά τα χρόνια έχει κληροδοτηθεί από γονείς σε παιδιά ενώ έχουν γίνει και μετατροπές, πάνω στον βασικό κάνναβο
η μακέτα
Από το 1923 μέχρι το 1955 το σπίτι κατοικούνταν από τους γονείς της Ασημούλας, στην ίδια την Ασημούλα και στον Γιώργο, ο οποίος σκοτώθηκε το 1946.
Από το 1955 μέχρι το 1976 το σπίτι δόθηκε στον Χρήστο και στη Σοφία όπου έμεναν με τα δυο τους παιδιά, την μητέρα μου Μίνα και τον αδερφό της Γιώργο.
Το σπίτι έμεινε ακατοίκητο για κάποια χρόνια, και από το 1987 μέχρι το 1996 το σπίτι κατοικούνταν από τους γονείς μου και τις αδερφές μου.
Η μακέτα από πηλό με τα τρία στάδια του σπιτιού. Χρονολογικά ξεκινώντας από τη βάση με την πρώτη εκδοχή του σπιτιού και συνεχίζοντας κλιμακωτά προς τα πάνω με κάθε νέα εκδοχή.
Κατοψικό σκίτσο της μητέρας μου Μίνας σχετικά με τις τρεις εκδοχες του σπιτιού.